Platform Sensikids ondersteunt sensitieve, prikkelgevoelige kinderen

Deze week bereikten me twee vragen over heel jonge kinderen die veel moeite hebben in de klas. Twee meisjes die voor het eerst naar school gaan. Het is huilen geblazen, elke dag weer. De overgang van thuis naar de kleuterklas of peuterzaal is groot. Voor deze kleuters, zeer sensitief, zelfs onoverkomelijk groot lijkt het wel. Vooral peuters worden ineens geconfronteerd met het gescheiden worden van hun huis en mama en papa. Voor hun is: weg = weg! Geen geruststellende gedachten als: mama komt vast weer terug straks. Straks is so-wie-so een abstract gegeven voor hen.  Ik heb hieronder wat tips geplaatst die met name in de peutergroep/kleuterklas kunnen worden gebruikt. Veel goeds! Tips voor de juf (en jezelf): Maak even echt contact met het kind bij binnenkomst. Noem haar bij de naam, raak haar aan en begeleid haar naar een plekje. Leg uit waar ze mee mag beginnen. Als ze weet wat ze moet doen geeft dat vastigheid.  Zo neemt ze ook meteen haar plekje in en ga...

Gezondheid - Afschaffing vrije artsenkeuze 13 februari 2013 Er hangen ons nare dingen boven het hoofd. Van afschaffing van de vrije artsenkeuze tot ondermijning van het medisch beroepsgeheim. Ouders Online trekt aan de bel. Trekt allen mee!   Afschaffing vrije artsenkeuze - Brandbrief door Redactie Ouders Online Er dreigen akelige ontwikkelingen in de gezondheidszorg en de jeugdzorg. Met als mogelijke consequenties: afschaffing van de vrije artsenkeuze; niet meer vrijuit kunnen praten tegen een psycholoog of psychiater; dat de gemeente – onder druk van de zorgverzekeraars – gaat bepalen wat goed is voor u en uw kinderen; dat de gemeente inzicht krijgt in alle behandelgegevens van uw kinderen; niet meer kunnen bevallen in het dichtstbij zijnde ziekenhuis.Dit alles heeft te maken met plannen die nogal verborgen zitten in het regeerakkoord van de VVD en de PvdA, en waar tot nu toe niemand echt goed op gelet heeft. Het gaat met name om deze passage: "...het afscha...

Ken je dat? De kinderen komen thuis van school. Ze slingeren hun jas en tas in de gang op het eerste het beste plekje op de vloer. Je denkt: Ruim je spullen toch eens op! Je denkt: Pffft.... en GGGRRRRR.... Maar je reageert met: Ik zeg niets, hang het zelf op en leg het op de bestemde plek. Zoveel makkelijker dan zorgen dat ze mijn instructies opvolgen! Bovendien heb ik liever geen ruzie. Want dan heb ik een nieuw probleem dat moet worden opgelost. De afgelopen weken ontmoette ik moeders en kinderen die worstelen met dit probleem. Ik ben er over aan het filosoferen geslagen. Want tegenover me trof ik vooral jongens van zeven tot twaalf jaar die nergens meer zin in hebben. Het liefst geen school, nee-eeh, dank u! Naar een sport? Mwah... Boodschappen doen? Dacht het niet! Mijn jas ophangen? Waarom? Huiswerk? Hoezo? Nee, geef me dat spannende spel voor op papa's tablet... En ik ben uren zoet. Tijdens mijn wandelingen met onze hond meneer Jansen (die overigens zijn impulsieve r...

I n de Wijze Ouder praktijk krijg ik regelmatig ouders met een kind dat moeilijkheden heeft met slapen of doorslapen. Ik werk al een poosje met een 'slaapprotocol', een slaapritueel zoals je wilt, dat kan helpen bij deze moeilijkheden. Het kan worden gebruikt bij kinderen vanaf 4/5 jaar. Er hoort een verhaal bij, dat regelmatig kan worden voorgelezen door de ouders. Vanmiddag heb ik het protocol gebruikt bij een meisje dat het ook erg leuk vond om een slaaptrapje te knutselen. Ik zet het protocol online en hoop dat anderen er ook iets aan hebben. Bijkomend is het idee dat je kinderen positieve suggesties geeft door de dag heen zodat het protocol steeds meer kracht krijgt. Priming is een middel dat heel precair is: we beïnvloeden immers dagelijks onze kinderen. Als we dat dan toch doen, doe het alsjeblieft zo positief mogelijk! Zie hieronder tips hoe dat te doen! Veel plezier! Sylvia van Zoeren. Veel ouders hebben te maken met een kind dat moeilijk in slaap kom...

Ik kon mijn tong wel afbijten. Normaal gesproken is de deur van mijn praktijk open. De kinderen en ouders kunnen altijd makkelijk binnenlopen. Maar dit keer was hij op slot. 'Waarom?', vroeg Thomas. 'Er is laatst ingebroken in de buurt', zei ik zonder er bij na te denken. Thomas keek nadenkend. In een flits ervoer ik hoe hij mijn informatie verwerkte. Hij zag het helemaal voor zich, voelde de schrik die gepaard ging met de mededeling en maakte meteen ook contact met de toekomst en de eventuele mogelijkheid dat dit bij hem thuis ook wel eens zou kunnen gebeuren. In gedachten verzonken liep hij mee naar de praktijkruimte. "Gelukkig', zei ik, 'hebben we goed opgelet Thomas. Omdat de grote mensen dat altijd doen is de dief er vandoor gegaan voor hij iets kon wegpakken (wat de waarheid is, de buren roken onraad en gingen kijken) en zo liep het goed af!' Ik ben er geen voorstander van om kinderen weg te houden van de waarheid. Maar jonge kinderen ...

In de Volkskrant werd een prachtig sprookje van Andersen gepubliceerd in de vertaling van Edith Koenders, vertaalster van Deense literatuur. Ik vind dat ze dat prachtig heeft gedaan, het is de heer Andersen die we lezen en niet Edith, en dat vind ik echt geweldig. Zij voelt de tijdgeest waarin Andersen leefde goed aan. In klare en toch poëtische taal beschrijft de grote schrijver het zinloze ervaren van een vetkaars tot een tondeldoos het licht in hem kan laten ontbranden en het leven zin geeft. Het eenvoudige en toch prachtige sprookje trok mijn aandacht, juist vanwege de gebeurtenissen in de afgelopen weken, waarin onze kinderen geconfronteerd worden met gebeurtenissen in de wereld  omdat ze televisie kijken, luisteren naar grote mensen die geschokt met elkaar over gebeurtenissen spreken en op de sociale media op de hoogte worden gebracht. Ik bedoel de zelfmoord van Tim na het pesten, de zelfmoord van een prachtig jong meisje uit Staphorst om dezelfde reden, en de brute moor...

O, wat kom ik toch veel kinderen tegen die prikkels onvoldoende verwerken. De mentale verwerking van allerlei prikkels komt op de eerste plaats op dit moment. Op scholen maar ook thuis zit het verwerken van sensorische prikkels op andere manieren in het verdomhoekje. Ik ga proberen het uit te leggen. Bij onze stichting vertalen we het woord hoogsensitief door het te splitsen in de woorden: Senses--> sensations --> sensing Zintuigen--> sensaties --> voelen Onze zintuigen geven ZIN aan het leven. De zin komt echter pas nadat we over onze ervaringen hebben nagedacht. Nadenken over de ervaringen helpt ons te verwerken en ervaringen een plekje te geven. We aarden de ervaringen daardoor. We verinnerlijken ze. Taal is een belangrijk hulpmiddel bij het aarden van allerlei ervaringen. Maar we zitten tegenwoordig zo in ons hoofd dat we vaak alleen nog maar willen nadenken over onze ervaringen om ze een plekje te geven. Terwijl sporten, fietsen, in de zandbak spelen, wandel...