Doorgaan naar hoofdcontent

Stotteren


In deze blog stel ik een vraag en ik hoop reacties te krijgen.

In mijn praktijk komt op dit moment een jongetje van 5 jaar bij mij dat licht stottert.
Hij is voor de zomervakantie al een flink aantal keer op bezoek geweest bij een logopediste die met hem oefent om het stotteren te verminderen, hetgeen niet is gelukt tot nu toe.
Bij mij volgt hij de kleutercursus Ik ben Oké! om al een beginnetje te maken met het krijgen van inzicht in oorzaak en gevolg en om zijn en andermans emoties te herkennen.  Regelmatig heeft hij woedeaanvallen, die meestal optreden wanneer zijn ouders hem vragen waarom hij iets niet doet, terwijl het toch zo moeilijk niet is? Zij leggen de lat misschien iets te hoog en zijn zich daar van bewust geworden tijdens de afgelopen weken. Ik zelf ben van mening dat de eerste zeven jaar van hun leven de meeste kinderen ervaren en nog niet handig kunnen anticiperen op onverwachte gebeurtenissen. Zijn ouders leggen hem vaak iets uit en denken dan dat hij het wel weet, ze vergeten in de vaart van het dagelijks leven dat herhaling en oefenen met jonge kinderen van belang zijn om iets te onthouden. Gelukkig staan ze open voor de visie die we binnen de stichting Wijze Moeders hanteren: kleine kinderen kunnen zelf nog geen volwassen oplossingen bedenken. Wel imiteren ze ons waardoor het vaak lijkt alsof ze het wel kunnen. Kinderen tot acht jaar leven in een 'imitatiewereld', ze kijken naar hoe wij het doen.
  
Zelf heb ik het gevoel dat wanneer wij de nadruk leggen op het stotteren hij er alleen maar meer last van zal krijgen. Hij heeft immers nog geen alternatieven en kan zelf geen oplossingen inzetten, daar is hij te klein voor. Het zou zelfs kunnen leiden tot een verergering van het stotteren mijns inziens. Het stotteren lijkt vooral een achtergebleven primaire reflex te zijn die in gang wordt gezet zodra er iets moeilijks van hem wordt verwacht.
Beter is het volgens mij om zijn vertrouwen te versterken en hem te helpen de sensorische indrukken beter te verwerken. Hij is erg visueel, ziet alles en reflecteert veel. In zijn hoofd speelt zich alles nog eens af en na een poosje komt een uitgestelde reactie.
Ik vind die uitgestelde reactie eerlijk gezegd zelf logisch omdat hij zo visueel is en in plaatjes, zintuigelijke indrukken en emoties denkt, die voorkeur is er bij hem nog sterk. Zijn leeftijd spreekt hier natuurlijk een woordje mee.

Is het zinvol te werken met het stotteren? Wie heeft hier ervaring mee?




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk. Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben illustratie uit Karel Cavia deel I www.karelcavia.nl Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op v...
2 reacties
Meer lezen

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje. Wil je ook een vraag beantwoord krijgen?  Stel hem via:  info@de-praktijk.org De vraag deze keer is: Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft. Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra. Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het ze...
Een reactie posten
Meer lezen

Onderpresteren. Over een behoorlijk intelligente jongen die zijn vader niet voorbij wil streven.

In mijn praktijk schijnt de zon onbelemmerd naar binnen. De twaalfjarige jongen knijpt zijn ogen dicht. Hij hangt een beetje op de ribfuwelen stoel. Zijn voeten raken de grond niet. Zijn  houding vertelt me iets over zijn innerlijke vraag: 'Wat doe ik hier?' Zijn ouders hebben plaats genomen op de stoel die ze - op mijn verzoek- uitkozen. Ze zitten tegenover hem. De jongen zit stil, beweegt soms zijn handen en voeten. Ondanks zijn stoicijnse houding, merk ik zijn innerlijke onrust op. Het is onzichtbaar, maar die onrust is er wel degelijk. Zijn gezicht is fijngesneden, zijn gelaatsuitdrukking neutraal. Zijn vader is behoedzaam. Hij luistert aanvankelijk alleen. Pas later geeft hij zijn mening. De moeder is goed afgestemd op haar -enige- zoon. Zij introduceert de jongen en zijn probleem bij mij. Af en toe zegt ze: 'Wat vind jij, man?' Waarbij ik stilletjes opmerk dat het geen reactie is naar haar man toe, maar naar haar zoon. De jongen zit in de brugklas. Gymn...
2 reacties
Meer lezen