Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Mamma, ben je boos?

Annelies vraagt zich af wat toch de reden is dat haar dochter Sanne van zeven zo vaak denkt dat haar mamma boos is op haar. Ze kan dan verdrietig zijn of zelfs ruzie zoeken. Ik voel me soms een beetje wanhopig omdat ik dan ook niet meer weet wat ik moet doen, vertelt Annelies. Sanne is een super gevoelig meisje. Ze merkt allerlei details op die vaak aan de grote mensen voorbij gaan. Sensitieve kinderen kijken heel goed, letten op allerlei details. Wij, volwassenen, communiceren niet alleen door taal te gebruiken. Ons gezicht, onze houding, de toon van onze stem, wat we uitstralen: dit alles onderstreept wat we zeggen. Zelf zijn we ons daar soms onvoldoende van bewust. Maar aangezien voor gevoelige kinderen taal vaak op de tweede plaats komt, kan dit er soms voor zorgen dat het kind geen verbinding ervaart met de ouder. Sensitieve kinderen reageren namelijk juist op wat ze zien, horen en voelen. Dat levert wat vaker stress op. En als je eenmaal stress voelt, dan let je ook nog eens ext...

Intensief gamen

Massively Multiplayer Onlinegames, zo heten ze.  World of warcraft. Habbo Hotel. Runescape. Spelletjes die je samen speelt via internet en erg aantrekkelijk zijn vanwege de ‘community’ erachter. Juist pubers willen graag deel uitmaken van een groep. Ik had eerder een gesprek met Bram die dagelijks online games speelt en ‘echt niet van plan is om te stoppen’. Ook vindt hij dat zijn ouders niet moeten zeuren. Zo erg is het allemaal niet hoor! Alle jongens uit zijn klas doen het namelijk. Ze spelen tegen elkaar in een virtuele oorlog en de onderlinge competitie is erg belangrijk. Bram hangt in de stoel tegenover mij en doet geen enkele moeite om de indruk te wekken ook maar iets interessant te vinden. Er doen zich dagelijks ernstige conflicten voor als zijn ouders hem manen om te stoppen met gamen. Maar ik ken hem ook als een zachtaardige, zelfs gevoelige jongen. Bram heeft bovendien constant nieuwe uitdagingen nodig. Hij is innerlijk erg onrustig en dat is echt geen prettig gevoe...

Denkbeeldige vriendjes

Denkbeeldige vriendjes Het is dinsdag en dan komt Margriet naar me toe. Zij is erg druk en haar ouders hebben gevraagd of ik samen met haar iets kan bedenken. Zodat ze zich een beetje fijner kan voelen. Ze stapt binnen met een prachtige tekening. Ze is erg zenuwachtig en heeft een schichtige blik. Ze kan bijna niet stil zitten. O jee! In de auto op weg naar mij toe, zag ze ineens een grote vrachtwagen opdoemen en ze schrok vreselijk. Kort daarop zag ze een werkauto met zwaailichten. In haar hoofd kwamen allerlei rampscenario’s te voorschijn. Brand, een ontploffing misschien? David Servan Schreiber beschrijft in zijn boek ‘Uw Brein als medicijn’, hoe een deel van de hersenen, de neocortex, blokkeert bij plotselinge stress. De neocortex is bij jonge kinderen nog ‘in de maak’ en helpt onder andere bij reflecteren en keuzes maken, oplossingen zoeken en ordenen. Je kunt bij stress niet meer normaal nadenken. Je ziet een stok aan voor een slang. Margriet is zich nog steeds aan het herpa...

Na de Sinterklaas....

Ook stiekem blij dat het Sinterklaasfeest weer achter de rug is? Tegenover me zit Sandra, moeder van drie kinderen, meisjes van drie en vijf en een jongen die net acht is.  Ze zucht ... Behalve de drukte in huis en de slapeloze nachten van haar kleintjes in de afgelopen tijd, herinnert ze zich vooral het geschipper tussen een kind dat zich al wat meer bewust is en de kleintjes die nog zo graag en zonder vragen willen geloven. Ze vraagt zich af hoe dat het komend jaar moet. Uit de legenden die over Sinterklaas gaan, wordt steeds wel duidelijk dat hij de mensen redt uit de klauwen van het kwaad en dat hij hen de weg terugwijst naar God. Maar in onze tijd, waarin de kerk steeds minder vaak wordt bezocht, is van de moraal van dit verhaal niet veel over gebleven. De vercommercialisering van de Sint staat de oorsprong van de rooms-katholieke legende, bedoeld als ontwikkeling naar wijsheid en loutering, behoorlijk in de weg. Wijsheid wil namelijk ook zeggen dat je al doende leert je ...

Is mijn hoogsensitieve kind ook paranormaal?

Er komen bij de stichting Wijze Moeders vragen van ouders over de inhoud van een televisieprogramma en ook ontmoeten we van tijd tot tijd bange kinderen. ‘Klopt het dan echt? Dat er spoken zijn of dat we met overleden mensen kunnen praten?   Dat we te weten kunnen komen of iemand wordt geslagen thuis of dat er op een plek ooit iemand is vermoord? Is hoogsensitief zijn hetzelfde als paranormaal begaafd zijn?’   Paranormaal waarnemen is je meer bewust zijn van het onbewuste. Als we tegenover een persoon zitten en kijken, dan zien we wat die persoon aan ons toont. Genuanceerder: wat die persoon aan ons wil tonen. Dit laatste dienen we te respecteren.   Elk mens heeft immers recht op een eigen ‘onzienlijke’ ruimte, en mag zelf kiezen of hij iets daarvan wil prijsgeven aan anderen. De deur naar de persoonlijke gedachten of geschiedenis van de persoon tegenover ons, blijft dus gelukkig meestal gesloten. Communicatie wordt verfijnder Wel kunnen we ons steeds beter a...

Sinterklaasstress

E lf november, vijf   december   Kerst en vuurwerk in ‘t verschiet... Snappen jullie het dan niet? Dat het raast door heel mijn lijf... Mijn hoofd is druk, ja buiten kijf! Met Sint al weken op bezoek, ligt de stress steeds om de hoek . Dat ook leuke ervaringen stress opleveren zullen veel ouders kunnen beamen in deze periode. In november begint het al: lampionnen in de klas en liedjes voor de deuren. Het stormt in november en december niet alleen buiten!   Pas na 1 januari wordt het vaak weer een beetje rustig in veel gezinnen. Tegenover me zit Joris, zeven jaar oud en sinds een paar weken nog drukker dan zijn ouders van hem gewend zijn. En niet alleen is hij druk, ook klimt hij zo vaak hoog op de stressladder, dat explosieve woedeaanvallen aan de orde van de dag zijn. Natuurlijk pas na schooltijd, als hij veilig en wel thuis is gekomen. Kinderen voelen nu eenmaal goed aan wanneer ze veilig uit hun dak kunnen gaan. Met Sint op de daken en cadeau’s in het vooruitzicht...

Waarom jongens hun sokken weleens in de vuilnisbak gooien in plaats van in de wasmand?

Vraag: Mijn zoon is zo verstrooid dat hij zijn sokken in de vuilnisbak gooit in plaats van de waszak. In zijn tweede week op school raakte hij zijn regenpak en zijn etui kwijt. Kinderen zijn regelmatig in een fantasiewereld. Dat hoort bij het kind zijn. Verstrooidheid kan echter ook een uiting van stress of faalangst zijn. En wanneer je met je aandacht bij te veel zaken bent kun je warrig overkomen. Ook kan het te maken hebben met te weinig inspiratie. Als je iets moet doen dat nieuw, weinig interessant, of te moeilijk is, is het lastiger om je te concentreren. Je zoon is net weer begonnen op school na een zomer vol zon en vrijheid. Als ‘brugpieper’ wordt hij daarbij ook nog eens met allerlei ‘onveilige’ situaties geconfronteerd. In de nieuwe omgeving van het voortgezet onderwijs, moet je aansluiting zien te vinden. Begrijpen hoe de regels in een groep in elkaar zitten, zien uit te vissen welke kledingcode er onderling is, of het klaslokaal voor het volgende uur vinden. En niet onb...