Doorgaan naar hoofdcontent

Wereldburgers zijn het, onze sensitieve kinderen!

Volgens mij zijn de sensitieve kinderen van deze tijd werkelijk idealistisch. Het zijn meevoelende kinderen, vaak zeer intelligent, die heel goed kijken naar de wereld waarin ze leven en zich betrokken willen voelen. Hun empathisch vermogen in combinatie met hulpvaardigheid zorgt ervoor dat ze zich makkelijk verantwoordelijk voelen voor anderen. Empathie in combinatie met onbegrensd zijn in een onbegrensde wereld zorgt ook wel eens voor een te grote last heb ik gemerkt. Bovendien komt in elk kinderleven wel die fase voorbij: dat je anderen wilt redden! Maar toch...

Deze week was er een meisje van tien jaar bij me en ze vertelde dat ze later in een Anorexia kliniek wil gaan werken. Zoals altijd komt bij mij dan de vraag boven: vertel eens meer daarover? Het maakt me nieuwsgierig. Het leek haar zo erg, om anorexia te hebben.
Een moeder vertelde me tijdens een training dat haar dochter een baan bij de Verenigde Naties ambieert, ze wil de wereld helpen verbeteren. Weer een andere jongen zei: ik ga later een hotel voor zwervers beginnen. Ik vind het zo naar voor ze!

Als ik stil ga zitten en ga kijken en luisteren naar de wereld en mezelf, dan geef ik natuurlijk makkelijk zelf het antwoord op de vraag die ik hen stelde: Waarom wil je in die kliniek werken? Waarom wil je bij de VN werken? Waarom wil je een hotel voor zwervers opzetten?
Harmonie willen we. Zaken moeten gelijk worden verdeeld. Iedereen heeft recht op onderwijs en zorg. Geld heeft geen waarde, in plaats daarvan geeft onderlinge betrokkenheid en verbonden zijn meer waarde aan ons leven.

Wat bijzonder ook dat in de maand van de filosofie de Ziel zo'n belangrijke plaats opeist. Langzamerhand worden de ethiek en het zielenbewustzijn van de mens belangrijkere waarden dan ooit!
Volgens mij precies wat onze kinderen nodig hebben! Wereldburgerschap kan niet zonder zielenbewustzijn. Van ziel tot ziel naar elkaar kijken betekent dat we niet meer weg kunnen kijken, we kunnen de andere ziel onmogelijk iets onthouden. Als we de ziel als consistent deel van onszelf en alle anderen kunnen beschouwen ontstaat er een gelijkwaardigheid die eerder niet werd ervaren in onze maatschappij.

Ik zie in de kinderen van deze tijd dan ook vooral kinderen met een sterk Zielenbewustzijn. Juist daardoor zullen de dingen anders worden dan ze ooit waren! Dat maakt het des te belangrijker dat we de problemen van nu moeten opruimen om ruim baan voor hen te maken!

Dat brengt me op het volgende.

Binnenkort organiseert de NCDO een trainingsdag voor leerkrachten in het onderwijs. Wat blijkt uit onderzoek? 85 procent van de leerkrachten geeft aandacht aan de mensenrechten in onze wereld! Prachtig om te lezen!
Ooit werkte ik bij de NCDO als teamsecretaresse van een gedreven team jonge, zeer werklustige mensen die maar 1 doel voor ogen hadden/hebben: de wereld een stukje te vervolmaken! Ik heb ervaren dat het  allemaal zeer sensitieve en intelligente mensen waren/zijn, met een groot vermogen om naar het totaal te kijken en zich te vereenzelvigen met anderen in onze wereld en tegelijkertijd vanwege hun sterke Zelfbewustzijn zichzelf niet volledig verloren in alle indrukken en gebeurtenissen. Daardoor bleef genoeg energie over om zich te kunnen richten op wat veranderd kan worden en daar werkten (werken) ze aan, met volle kracht!

Wat jammer toch dat de huidige regering juist aan de subsidies wil knabbelen die werden bestemd voor dit mooie werk. Nu weten ze dat wel hoor; bij de NCDO. Elke verkiezing leverde onzekerheid op voor de gedreven mensen die er werken: wat gaat de nieuwe regering doen? Kunnen we wel blijven werken aan onze doelstellingen? Kunnen we de particuliere initiatieven ook dit jaar weer ondersteunen?

Ons bewustzijn heeft een natuurlijke neiging om te groeien. Wereldburgers zijn zelfbewust en willen voor anderen wat ze zelf mochten ontvangen. Bewustzijn groeit door het onderwijs dat aan kinderen wordt aangeboden, door nieuwsbrengers en allerlei media, schrijvers en dichters, leerkrachten...

Om te onderschrijven wat er onder andere is bewerkstelligd de afgelopen decennia door organisaties zoals de NCDO het volgende: Sinds 1999 is er een stijgende lijn waar te nemen van het percentage kinderen dat naar school gaat. Hoewel in veel ontwikkelingslanden er in veel gevallen nog onvoldoende vooruitgang is, zijn de cijfers toch bemoedigend in de zin dat er een stijging is waar te nemen. In Afghanistan, Soedan en Congo bijvoorbeeld, landen in een bijna permanente oorlog gaat nog steeds een schrikbarend klein aantal kinderen naar school: 27,4% in Afganistan, 39,2% in Soedan en Congo 32.4%. Daar is nog veel werk nodig om de vrede te bewerkstelligen.
In veel landen gaat inmiddels meer dan 90% van de kinderen naar school. De cijfers zijn met name in het Afrikaanse contingent laag.

Dat is mede mogelijk gemaakt door ons bewustzijn dat mocht groeien! Willen we dat anderen onthouden?

Op de volgende websites vind je nog meer informatie over wereldburgerschap en de milleniumdoelen.
Een giant leap zetten we nu, samen met, maar vooral voor onze kinderen!

Veel moed en wijsheid!


www.milleniumdoelen.nl
www.wereldburgerschap.nl
www.ncdo.nl

Reacties

Populaire posts van deze blog

Is het tijd voor een nieuwe benadering van de termen hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid?

Korte lezing door Sylvia van Zoeren, op de Sensikids studiedag juni 2017
Hoogsensitief, hoogbegaafd of hooggevoelig? 



Ik wil jullie graag uitdagen om een standpunt in te nemen over de steeds groter wordende groep ‘nieuwe’ kinderen. Kinderen die wij ontmoeten aan de praktijk tafel.Hun ouders zijn vaak intelligent, gevoelig of intuïtief. Of alle drie. Ze zijn vaak twee-verdiener. Ze hebben het meestal goed. Ze zijn betrokken bij de wereld. Ze hebben het druk, denken snel, zijn nieuwsgierig, gebruiken het internet veelvuldig en zijn oplossingsgericht. Ze zijn soms in conflict met de school waar hun kind onderwijs volgt. De mis-match ouder-school is soms duidelijk zichtbaar (eigenlijk kun je misschien beter spreken over de mis-match ouder - huidige inrichting van de samenleving), jullie hebben dat vast wel gemerkt. Zij zouden eigenlijk moeten zoeken naar een school die bij de levensstijl van het gezin past. En tegelijk kritisch moeten kijken naar hun eigen opvoedstijl.
Sinds vorig jaar is do…

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk.
Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben
illustratie uit Karel Cavia deel I
www.karelcavia.nl

Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op visuele informatie, kan het zi…

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje.


Wil je ook een vraag beantwoord krijgen? 
Stel hem via: info@de-praktijk.org


De vraag deze keer is:



Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft.

Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra.


Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het zevende jaar sluit dit gebi…