Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2017 weergeven

Je sensitieve en prikkelgevoelige kind komt misschien pas later tot haar recht in de klas.

Joey is een meisje van net negen jaar, haar naam zou veronderstellen dat ze een jongen is. Maar ze is een prachtig meisje met koperkleurig haar dat als een waterval over haar schouders hangt.
Haar ouders zijn samen met haar naar de praktijk gekomen omdat ze een ongelukkige indruk maakt.
Als ik naar haar kijk zie ik starende ogen, de kleur van haar ogen is echt mooi, grijsgroen en heel helder. Ze laat een opgericht lichaam zien, haar schouders houdt opgetrokken, haar kin in de lucht.
Ze zit niet rustig, voelt zich mijns inziens onveilig.

Ze zit nu in groep vijf. Ze is een vroege leerling. Nog geen zes toen ze in groep 3 kwam.
Rekenen gaat niet echt goed op dit moment. Ze schrijft nog erg in hanenpoten. Lezen gaat ook niet echt met veel plezier. Ze houdt van verhalen, maar vooral als ze worden voorgelezen. En toch: hoe graag zou ze ze niet zelf willen lezen! Of verhalen willen schrijven, want ze heeft er wel duizend in haar hoofd!
Haar moeder maakt zich zorgen. Joey wil graag goed werk …

Is het tijd voor een nieuwe benadering van de termen hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid?

Korte lezing door Sylvia van Zoeren, op de Sensikids studiedag juni 2017
Hoogsensitief, hoogbegaafd of hooggevoelig? 



Ik wil jullie graag uitdagen om een standpunt in te nemen over de steeds groter wordende groep ‘nieuwe’ kinderen. Kinderen die wij ontmoeten aan de praktijk tafel.Hun ouders zijn vaak intelligent, gevoelig of intuïtief. Of alle drie. Ze zijn vaak twee-verdiener. Ze hebben het meestal goed. Ze zijn betrokken bij de wereld. Ze hebben het druk, denken snel, zijn nieuwsgierig, gebruiken het internet veelvuldig en zijn oplossingsgericht. Ze zijn soms in conflict met de school waar hun kind onderwijs volgt. De mis-match ouder-school is soms duidelijk zichtbaar (eigenlijk kun je misschien beter spreken over de mis-match ouder - huidige inrichting van de samenleving), jullie hebben dat vast wel gemerkt. Zij zouden eigenlijk moeten zoeken naar een school die bij de levensstijl van het gezin past. En tegelijk kritisch moeten kijken naar hun eigen opvoedstijl.
Sinds vorig jaar is do…

Auditieve gevoeligheid: The Sensory Room

Heel veel kinderen hebben op dit moment last van gevoeligheid voor geluid.
Soms zie je een kind de oren bedekken, het probeert het geluid dan te vermijden.
De meest aangetroffen reactie in de klas is een koptelefoon of afscherming op de tafel door een autibord aan te bieden.

Kinderen die auditief overgevoelig zijn kunnen ten prooi zijn gevallen aan langdurige stress, het is erg belangrijk voor ouders om dit eerst samen met de leerkracht te onderzoeken.
Pas wanneer er sprake is van een afweerreactie op geluid waar je dat normaal gesproken niet van hoeft te verwachten en het houdt enkele weken aan, is het van belang te gaan oefenen met het kind met aangeboden alternatieven.

De eerste stap is echter altijd: zoek de bron van de aanhoudende stress op en pak deze aan. Een kind dat bijvoorbeeld moeite heeft met rekenen en om deze reden veel moet oefenen terwijl het nog niet toe is aan min-sommen of breuken (want het lichaamssysteem moet daarvoor klaar zijn) ontwikkelt langdurige stress!

Over…

Onderpresteren. Over een behoorlijk intelligente jongen die zijn vader niet voorbij wil streven.

In mijn praktijk schijnt de zon onbelemmerd naar binnen.
De twaalfjarige jongen knijpt zijn ogen dicht. Hij hangt een beetje op de ribfuwelen stoel. Zijn voeten raken de grond niet. Zijn  houding vertelt me iets over zijn innerlijke vraag: 'Wat doe ik hier?'
Zijn ouders hebben plaats genomen op de stoel die ze - op mijn verzoek- uitkozen. Ze zitten tegenover hem.

De jongen zit stil, beweegt soms zijn handen en voeten. Ondanks zijn stoicijnse houding, merk ik zijn innerlijke onrust op. Het is onzichtbaar, maar die onrust is er wel degelijk. Zijn gezicht is fijngesneden, zijn gelaatsuitdrukking neutraal.
Zijn vader is behoedzaam. Hij luistert aanvankelijk alleen. Pas later geeft hij zijn mening. De moeder is goed afgestemd op haar -enige- zoon. Zij introduceert de jongen en zijn probleem bij mij. Af en toe zegt ze: 'Wat vind jij, man?' Waarbij ik stilletjes opmerk dat het geen reactie is naar haar man toe, maar naar haar zoon.

De jongen zit in de brugklas. Gymnasium. Op …