Doorgaan naar hoofdcontent

Wat Rita Kohnstam vertelt over de 'slow to warm up children'


Vorige week volgden deelnemers aan het platform Wijze Ouders een lezing van Vick Vos Vermeulen, eigenaar van Ergotherapiepraktijk De Oplossing over sensorische informatieverwerking.
Een belangrijk onderwerp voor onze consulenten die hoogsensitieve kinderen begeleiden.

Prikkels maken dat we in beweging komen.
Onze zintuigen zorgen ervoor dat we de wereld ervaren en waarnemen.
Ze geven ons input waardoor we ons ontwikkelen. Ze werken nauw samen met diverse systemen in ons lichaam.
Vanaf de geboorte ontwikkelt een kind zijn motoriek, evenwicht en taalvaardigheid.
Het leeft in een zintuigelijke wereld waarin licht en donker, koud en warm, ah en bah leidraad zijn.
Zonder er woorden voor te hebben is een baby de hele dag aan het ervaren.

Alle kinderen worden te vroeg geboren.
Rita Kohnstamm zegt in haar geweldige boek: 'Kinderen als beroep' dat alle mensenkinderen eigenlijk te vroeg worden geboren. Daar waar een veulen of kalf binnen een paar uurtjes al op de benen kan staan is een mensenkind volkomen afhankelijk van de verzorging van de mensen om zich heen.
Ik maak daar uit op dat onmiddellijk na een geboorte nog een poos een sfeer moet worden nagebootst zoals het kind die in de baarmoeder heeft gekend. Omhulling is dan het meest passende woord dat daarbij hoort vind ik.

Zo vanuit de baarmoeder in de mensenwereld komen moet een geweldige schok zijn. Er wordt niets meer gefilterd, alle prikkels komen nu rechtstreeks bij het kindje binnen.

Veel externe prikkels kunnen er toe leiden dat ook een baby overprikkeld raakt.
Dat kun je bijvoorbeeld merken aan de harteklop die toeneemt, of de vochtigheid van de handjes. Spieren spannen zich aan en het wordt stil of juist huilerig.

Het is belangrijk dat ouders het gedrag van hun baby leren 'lezen'.
Huilen is een middel van het kindje om aan te geven dat er iets is. Het kan honger hebben, of pijn, het kan het koud hebben of moe zijn of het verveelt zich (volgens Kohnstamm kan dat ook bij baby's voorkomen). Dat laatste kan ik me na de lezing van Vicky goed voorstellen: sommige kinderen hebben niet veel behoefte aan extra prikkels, anderen juist weer wel.

De aanleg van het kind komt tot ontwikkeling door ervaring. 
Sommige kinderen ervaren graag, terwijl andere kinderen liever stil blijven liggen en rondkijken.  Onder de hoogsensitieve kinderen vinden we vaak kinderen die minder graag ervaringen aangaan. Ze blijven bijvoorbeeld liever aan de tafel zitten in mijn praktijk, benutten de ruimte niet of onvoldoende. Ze voelen zich vaker onveilig dan de kinderen bij wie alles een beetje langs hen heen gaat. De opmerkzaamheid van de kinderen heeft daar mee te maken.
Hun hele lichaam is ingesteld op ervaren, en ze zijn minder gericht op actie.

Deze kinderen worden ook wel 'slow to warm up children' genoemd.
Ik vind dat eerlijk gezegd een onaardige term, maar dat ligt aan mijn eigen sensitiviteit waarschijnlijk. Toch begrijp ik het waarom van de uitdrukking. Volgens Rita Kohnstamm zijn het vaak kinderen die veel details waarnemen. Ze zijn daardoor afwachtend, kijken de kat uit de boom, blijven wat passief en hebben meer tijd nodig voor overgangen. Ze hebben kortom tijd nodig om te wennen. Als ouders dit gedrag niet goed lezen heeft het kindje 't moeilijk als ouders het vanaf de babytijd altijd overal mee naar toe nemen. Het kindje wordt dan steeds verrast door nieuwe omgevingen en is voortdurend uit zijn doen. Het kan later daardoor een onrustige gedragsstijl ontwikkelen.

Eigenlijk schrikt het kind dan te vaak.

Omhullen en beschermen is in dit geval noodzakelijk vlak na de geboorte, pas later als het kind wat sterker is, en bijvoorbeeld kan zitten en kruipen zal het prikkels vanzelf op gaan zoeken of kan het daarin worden uitgedaagd. Gedurende de eerste maanden is rust, nabijheid van de ouders, en structuur van belang.
Wees dus niet bang om je kind te beschermen! Neem een eigen standpunt in hierover. Want anderen kunnen je het gevoel geven dat je te soft bent, of je kind niet weerbaar maakt.

Hou overigens steeds voor ogen dat huilen soms goed is voor je baby, het is een vorm van expressie. Zonder expressie blijven emoties in het lichaam vastzitten. Dat kan ook problemen opleveren in een later stadium.
Erken dan de emotie: Ik snap wel dat je je naar voelt. Zelfs bij heel kleine kinderen levert erkenning veel op!

Veel moed en wijsheid!



Reacties

Populaire posts van deze blog

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk.
Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben
illustratie uit Karel Cavia deel I
www.karelcavia.nl

Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op visuele informatie, kan het zi…

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje.


Wil je ook een vraag beantwoord krijgen? 
Stel hem via: info@de-praktijk.org


De vraag deze keer is:



Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft.

Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra.


Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het zevende jaar sluit dit gebi…

Tics. Hoe erg is het?

Mijn kind heeft tics.
Vraag: mijn zoontje is 7 jaar. Hij is nog erg speels. Sinds de vakantie heeft hij tics. Ik ben eerlijk gezegd bang dat hij er niet van af komt. Wat kan ik doen?
Jonge kinderen vinden zelf nog geen goede oplossingen als ze stress ervaren. Om er toch mee om te kunnen gaan ontwikkelen ze soms tics, steeds terugkerende lichamelijke uitingen zoals oogknipperen. Ook is het mogelijk dat ze repeterende geluiden maken, zoals het schrapen van de keel, kuchen etc.  Omdat tics zo opvallend zijn, - wat van binnen wordt gevoeld, wordt immers aan de buitenkant  getoond - , zijn volwassenen nog wel eens geneigd om er veelvuldig op te reageren. Soms generen ze zich zelfs een beetje voor hun kind. Het is immers ook zichtbaar voor anderen. Dat is begrijpelijk, maar ook onhandig. Als ouders steeds reageren, geven ze het kind namelijk het gevoel iets niet te kunnen. Je eerste uitdaging is niet steeds te reageren. Zeg dus niet “Hou op!” Je kind weet immers niet hoe het moet ophouden. Bo…