Doorgaan naar hoofdcontent

Over spiegelen, en dat elk kind in een positieve lichte omgeving zou moeten zijn.

Dit voorjaar werd in Vlaanderen een congres georganiseerd over hooggevoeligheid.
Elaine Aron, founding mother van het begrip Hoogsensitiviteit, gaf daar onder andere te kennen dat hoogsensitieve jonge kinderen altijd in een lichte en positieve omgeving zouden moeten zijn.

In de vakantie was mijn kleinzoon een paar dagen onze gast.
Heerlijk was dat. Bijna twee jaar is hij.

Iedereen die me wel eens volgt weet dat ik vind dat jonge kinderen in de imitatiewereld leven.
Ze bootsen ons na. Ik schrijf graag over spiegelen. HSP's spiegelen zich suf. De oefening Energy Switch is er op gebaseerd.

Ik ben het dus helemaal met Aron eens en in de opleiding die ik geef komt dit onderwerp nu al voor het zesde achtereenvolgende jaar uitgebreid aan de orde.

Onze kleinzoon keek na het wakker worden naar een orkest met pianist op Youtube. Nu hebben we een piano staan, en toen onze andere kleinzoons er ook waren ging natuurlijk de klep omhoog om 'muziek te maken'.
Onze kleinzoon van drie-en-half bonkte met zijn vuistjes op de toetsen en bracht ons tot lichte wanhoop. Maar hij deed het vol enthousiasme en genoot van zijn eigen actie.
De kleinzoon van bijna twee had kennelijk de beelden van de pianist op Youtube nog in het hoofd, met de daarbij horende klanken. Hij legde beide handjes behoedzaam op de toetsen en bootste de bewegingen na die hij gefascineerd had bekeken.
Hij spiegelde de pianist en de muziek. Hij leek even een volleerde pianist.
Nu zouden wij de vergissing kunnen maken dat hij al zo goed kan spelen. Dat is natuurlijk niet zo. Hij zou nog flink moeten oefenen om net zo goed te kunnen spelen als de pianist.

Dit is een vaak gemaakte vergissing van de volwassenen.
Ouders zien dat hun kind ogenschijnlijk makkelijk iets doet of ze horen het zich verbaal uitdrukken en zeggen dan; hij is toch zo slim! Hij praat alsof hij bijna volwassen is. Hij doet dat heel makkelijk! Zo wijs!
De kinderen horen dat vaak en graag en denken later: O, wat ben ik slim, ik hoef niet te oefenen hoor, want ik ben slim en kan het al.

Kort geleden las ik ook een leuke column van Esther Gerritsen over het onderwerp.
Ze had gefascineerd zitten kijken naar haar driejarige dochter die eindelijk eens stil zat bij de kapper. Esther keek in de spiegel hoe het kapsel van haar dochter langzaam veranderde in een mooi omlijstende haardos.
Ook volwassenen spiegelen. Esther: Toen ik naar buiten liep had ik het gevoel dat mijn haar goed zat.
Met andere woorden: Ik hoef voortaan maar twintig minuten ergens naar te kijken en mijn hersenen zijn er aan gewend en geven mij dat gevoel.

Haar column over spiegelen is te lezen: http://www.vpro.nl/boeken/artikelen/columns/esther-gerritsen.html

En geniet van haar scherpe observaties.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk.
Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben
illustratie uit Karel Cavia deel I
www.karelcavia.nl

Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op visuele informatie, kan het zi…

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje.


Wil je ook een vraag beantwoord krijgen? 
Stel hem via: info@de-praktijk.org


De vraag deze keer is:



Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft.

Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra.


Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het zevende jaar sluit dit gebi…

Waarom diagnoses nog zo belangrijk zijn

Ons bereikte de vraag: school vraagt om een diagnose voor mijn kind. Kan hoogsensitviteit worden gediagnotiseerd?
Hoogsensitiviteit is weliswaar vastgesteld in een wetenschappelijk onderzoek onder andere door Elaine Aron (haar eerste boek is gewijd aan de onderzoeksresultaten ervan) en door de universiteit Leuven, maar een diagnose kan desondanks nog steeds niet worden gesteld.  De resultaten van een onderzoek van de Vrije Universiteit Brussel wijzen op een sterk ontwikkeld pauze en check systeem in de hersenen, deze groep kinderen is zich eerder bewust van gevaar.  Daarnaast is de sensitieve wijze van verwerken in de hersenen aangetoond. Daar komen de volle hoofden vandaan. Maar verder kunnen we het nog steeds zien als een karaktereigenschap die we bij steeds meer nieuw geboren kinderen aantreffen is onze ervaring. In combinatie met een aangeboren temperament zal het kind of prikkelmijdend of mogelijk prikkelzoekend zijn (introvert/extravert).