Doorgaan naar hoofdcontent

Denkbeeldige vriendjes


Denkbeeldige vriendjes

Het is dinsdag en dan komt Margriet naar me toe. Zij is erg druk en haar ouders hebben gevraagd of ik samen met haar iets kan bedenken. Zodat ze zich een beetje fijner kan voelen.

Ze stapt binnen met een prachtige tekening. Ze is erg zenuwachtig en heeft een schichtige blik. Ze kan bijna niet stil zitten.
O jee! In de auto op weg naar mij toe, zag ze ineens een grote vrachtwagen opdoemen en ze schrok vreselijk. Kort daarop zag ze een werkauto met zwaailichten. In haar hoofd kwamen allerlei rampscenario’s te voorschijn. Brand, een ontploffing misschien?
David Servan Schreiber beschrijft in zijn boek ‘Uw Brein als medicijn’, hoe een deel van de hersenen, de neocortex, blokkeert bij plotselinge stress. De neocortex is bij jonge kinderen nog ‘in de maak’ en helpt onder andere bij reflecteren en keuzes maken, oplossingen zoeken en ordenen. Je kunt bij stress niet meer normaal nadenken. Je ziet een stok aan voor een slang. Margriet is zich nog steeds aan het herpakken van de schok. Maar als je pas zeven jaar bent, valt dat dus niet mee. Je haalt je soms van alles in je hoofd. Je hoeft maar aan iets te denken en je ziet het helemaal voor je!
De tekening staat vol met allerlei soorten vreemde wezentjes. Dit zijn haar helpers vertelt Margriet. Elke keer als ze bang is komen ze te voorschijn, om haar gerust te stellen. Ik stel geen lastige vragen over haar denkbeeldige vriendjes. Sterker nog: ik ben belangstellend en erken haar door rustig te kijken en te luisteren. Nu zult u misschien zeggen, ja maar, die wezentjes bestaan toch niet? Je moet een kind toch leren de werkelijkheid waar te nemen? Maar in haar geval helpt de magie wel. Het helpt haar namelijk om met angst om te gaan die haar te veel wordt. Als ik deze vorm van magie zou afkeuren zou ik deze oplossing van haar afnemen.  
Kinderen tot een jaar of zeven, acht, ervaren innerlijk een magische wereld. In hun fantasie is alles mogelijk. Je vindt er ook je oplossingen. Ik leerde Margriet die dag om zich te ontspannen door haar lichaam zacht te maken en een Oké! gedachte te zoeken. Na een weekje bleek dat de denkbeeldige vriendjes al een beetje ruimte maakten voor een meer realistische oplossing: Margriet vertelde dat ze steeds, als ze zich een beetje gestrest had gevoeld, met succes de oefening had gedaan die wij samen hadden ‘verzonnen’. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk.
Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben
illustratie uit Karel Cavia deel I
www.karelcavia.nl

Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op visuele informatie, kan het zi…

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje.


Wil je ook een vraag beantwoord krijgen? 
Stel hem via: info@de-praktijk.org


De vraag deze keer is:



Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft.

Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra.


Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het zevende jaar sluit dit gebi…

Naar groep 3