Doorgaan naar hoofdcontent

Hoog sensitief en opvoeden: lastig?

Ga je niet naar een puppycursus?
Heb je dan geen bench?
Laat je hem op de bank? Van ons mag dat echt niet!

Een onzekere hondenbezitter kan er behoorlijk van uit balans raken. Het zijn opmerkingen met een zekere stelligheid. Die aan het twijfelen maken. Zeker een hoogsensitieve hondenbezitter zoals ik gaat twijfelen aan mijn eigen kunnen.

Je moet hem wel laten merken wie de baas is! is ook zo'n breker van je vertrouwen. Die kan trouwens ook gebruikt worden als er  jongetjes worden 'bediscussieerd'.

Vorige week was een lieve moeder bij mij met haar zevenjarige zoon.
Een geweldige jongen met lekker piekhaar en stralende ogen die niet zo goed luistert als hij blij is.
Als hij blij is, is hij ook druk. Heeft hij even pech!

Word je er niet hartstikke moe van?
Zo, wat is hij weer druk hè?
Je moet hem wel laten weten dat jij de baas bent hoor!

Zo vaak heeft ze het al gehoord dat ze er ontmoedigd van is geraakt. Ze mijdt het schoolplein liever en gaat met het lood in haar schoenen naar een tien-minuten gesprek in de klas.

Maar als ik naar hem kijk, zie ik een heerlijk joch dat nog lekker onbewust de wereld intrekt. Hij gaat met pure vreugde op nieuwe dingen en mensen af, en neemt geen blad voor de mond. Hij toont zichzelf zoals hij zich voelt: blij en lekker ondernemend. Maar ja, dat is tegenwoordig geen lekkere combinatie blijkt steeds vaker.

Hoogsensitieve personen hebben vaak een hekel aan plotselinge geluiden, drukte om zich heen en sterk aanwezige pregnante geuren en meer van die zintuigelijke indrukken. Ze kunnen er echt van uit balans raken. Tijdens ons gesprek blijkt deze moeder zelf hoogsensitief te zijn.

Ik vertel over mezelf en pup Jansen. Dat ik er erg aan moest wennen, de geuren, het plotselinge geblaf en omhoog springen (ja,ja ik weet dat hij dat moet afleren...!) Mijn alarm en schriksysteem gaat steeds af en ik raak uit balans ervan.
Het is een uitdaging om steeds na de eerste schrik een uitgestelde reactie te zoeken, in het geval met Jansen adem ik soms even rustig uit en ga stevig zitten of staan, zoek mijn krachtpunt in mezelf. Hetzelfde doe ik als ik andere hondenbezitters tegenkom die kennelijk een plotselinge aanval van vergeetachtigheid hebben als ze zien hoe ik pup Jansen met moeite tot de orde roep en hem laag houdt  en laat zitten.

Ik zie haar kijken. Ze pakt het op. Ze ziet helemaal voor zich hoe het ook kan. Een uitgestelde reactie als anderen negatief reageren op haar kind kan haar namelijk erg helpen. Nu betrekt ze het erg op zichzelf. Ze ervaart een Nee steeds als een persoonlijke afwijzing. Als ze zelf een standpunt inneemt zal ze minder snel schrikken en uit balans zijn. Wat vindt ze zelf eigenlijk van haar zoon?

Ze hoeft niet lang na te denken. Moeiteloos somt ze allerlei geweldige kwaliteiten op waarbij hulpvaardigheid, rechtvaardigheid en makkelijk contacten kunnen leggen als eerste worden genoemd.
Ze gaat met een heerlijk positief gevoel weer weg.

En ik? Vandaag liepen we weer in de duinen, met Jansen. We kwamen een paar menselijke engelen tegen.
O, wat een heerlijke hond!
Ja, ze zijn slim hè?
Wat luistert ie al goed!

Er werd zelfs even geapplaudiseerd toen Jansen meteen kwam na roepen: Jansen hier!
Ik ging toch met een heel ander gevoel terug naar huis na deze ervaring!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Is het tijd voor een nieuwe benadering van de termen hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid?

Korte lezing door Sylvia van Zoeren, op de Sensikids studiedag juni 2017
Hoogsensitief, hoogbegaafd of hooggevoelig? 



Ik wil jullie graag uitdagen om een standpunt in te nemen over de steeds groter wordende groep ‘nieuwe’ kinderen. Kinderen die wij ontmoeten aan de praktijk tafel.Hun ouders zijn vaak intelligent, gevoelig of intuïtief. Of alle drie. Ze zijn vaak twee-verdiener. Ze hebben het meestal goed. Ze zijn betrokken bij de wereld. Ze hebben het druk, denken snel, zijn nieuwsgierig, gebruiken het internet veelvuldig en zijn oplossingsgericht. Ze zijn soms in conflict met de school waar hun kind onderwijs volgt. De mis-match ouder-school is soms duidelijk zichtbaar (eigenlijk kun je misschien beter spreken over de mis-match ouder - huidige inrichting van de samenleving), jullie hebben dat vast wel gemerkt. Zij zouden eigenlijk moeten zoeken naar een school die bij de levensstijl van het gezin past. En tegelijk kritisch moeten kijken naar hun eigen opvoedstijl.
Sinds vorig jaar is do…

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk.
Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben
illustratie uit Karel Cavia deel I
www.karelcavia.nl

Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op visuele informatie, kan het zi…

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje.


Wil je ook een vraag beantwoord krijgen? 
Stel hem via: info@de-praktijk.org


De vraag deze keer is:



Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft.

Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra.


Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het zevende jaar sluit dit gebi…