Doorgaan naar hoofdcontent

Actueel: stress op kinderdagverblijven


Stress in kinderdagverblijf slecht voor baby’s?

Een promotie onderzoek in mei van orthopedagoge Esther Albers op de Radboud Universiteit  gaf voor de zomervakantie als uitkomst dat heel jonge kinderen aantoonbaar stress hebben door hun verblijf in het kinderdagverblijf. Esther Albers volgde een aantal maanden ruim 60 baby’s, zowel in de thuissituatie als op het kinderdagverblijf.
Om tot haar bevindingen te komen nam ze regelmatig speekselmonsters af om aan te kunnen tonen dat de cortisol waarden toenamen bij de heel jonge kinderen. Cortisol is verantwoordelijk voor ‘arrousal’ opwinding dus. Het gevaarssignaleringssysteem van het kind gaat autonoom, dus zonder enige tussenkomst van de wil of gerichte aandacht, over tot het ontwikkelen van stressverschijnselen in het lijf. Allemaal om te waarschuwen: ‘Kijk uit! Wegwezen! Of Kijk uit! Vechten!

Stress is een veel voorkomend verschijnsel in de samenleving. Jammer genoeg kunnen onze kinderen er ook niet aan ontkomen. Hoe meer gestresst de ouders zijn bijvoorbeeld, hoe meer stress het kind ervaart. Het verwerken van prikkels speelt natuurlijk een grote rol. Een baby heeft omhulling nodig. Dat beschermt het beste tegen stress en een overvloed van prikkels. Het is troostend en comfortabel.

Op scholen, kinderdagverblijven en in de gastouderbureau’s kom ik altijd mensen tegen die hun stinkende best doen. Ze zijn vaak geëngageerd zoals dat heet. Ze voelen een echte band met wat ze doen. Het doel van het onderzoek was dan ook niet om de kinderdagverblijven aan de schandpaal te nagelen. Het doel was om wat we al vermoedden, met evidence based methodes te onderschrijven. Daar heeft Esther Albers goed aan gedaan. Ik vind het vooral een manier om onder de aandacht te brengen dat de start van een leven - dat hopelijk langer dan tachtig jaar
duurt – van belang is. Je hebt maar één lichaam en daar moet je het mee doen. Als dat lichaam in de eerste kennismaking met het leven vooral te maken heeft met stress, worden er onbewuste herinneringen opgeslagen in het babybewustzijn. Die herinneringen kunnen later wellicht een beperkende rol gaan spelen in het ontwikkelen van zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en de logische verwerking van prikkels en ervaringen.

Sensitieve kinderen hebben gevoeligheid meegekregen als karaktertrek. Maar de gevoeligheid kan op de balans negatief uitslaan bij stress, trauma’s en gebrek aan de juiste ondersteuning. Het onderzoek van Albers maakt duidelijk dat we gewoon voorzichtig moeten zijn. Een goede start is het halve werk!

Sylvia van Zoeren 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk. Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben illustratie uit Karel Cavia deel I www.karelcavia.nl Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op v...

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje. Wil je ook een vraag beantwoord krijgen?  Stel hem via:  info@de-praktijk.org De vraag deze keer is: Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft. Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra. Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het ze...

Onderpresteren. Over een behoorlijk intelligente jongen die zijn vader niet voorbij wil streven.

In mijn praktijk schijnt de zon onbelemmerd naar binnen. De twaalfjarige jongen knijpt zijn ogen dicht. Hij hangt een beetje op de ribfuwelen stoel. Zijn voeten raken de grond niet. Zijn  houding vertelt me iets over zijn innerlijke vraag: 'Wat doe ik hier?' Zijn ouders hebben plaats genomen op de stoel die ze - op mijn verzoek- uitkozen. Ze zitten tegenover hem. De jongen zit stil, beweegt soms zijn handen en voeten. Ondanks zijn stoicijnse houding, merk ik zijn innerlijke onrust op. Het is onzichtbaar, maar die onrust is er wel degelijk. Zijn gezicht is fijngesneden, zijn gelaatsuitdrukking neutraal. Zijn vader is behoedzaam. Hij luistert aanvankelijk alleen. Pas later geeft hij zijn mening. De moeder is goed afgestemd op haar -enige- zoon. Zij introduceert de jongen en zijn probleem bij mij. Af en toe zegt ze: 'Wat vind jij, man?' Waarbij ik stilletjes opmerk dat het geen reactie is naar haar man toe, maar naar haar zoon. De jongen zit in de brugklas. Gymn...