Doorgaan naar hoofdcontent

Moeilijke lezertjes?

Voor me zit een heel sensitief meisje van negen jaar, een lief kind dat veel dagdroomt en een rijke fantasie heeft.
Ze komt omdat ze zo schrikkerig is. Ze is erg intelligent. Ze praat makkelijk over haar gevoelens. Maar kan geen handige oplossingen vinden als er iets onverwacht of vervelends gebeurt.
Daar werken we samen aan, ze is namelijk bang om ergens op af te stappen. Ze heeft angst voor de angst die ze vast en zeker weer gaat voelen. Omdat ze zoveel stress ervaart kan ze zich erg slecht concentreren. Haar aandachtsboog is kort. Lezen lukt niet bijvoorbeeld. Iets nieuws lezen gaat ze uit de weg. Als ze iets niet herkent is het niet interessant genoeg om haar 'bij de les te houden....' Voor ze het weet droomt ze weer weg.

Ik geef het boek over Karel Cavia, dat mijn man Rob heeft geschreven, mee, met de luister cd. Ik weet uit eigen ervaring dat de cd heel ontspannend is (zeker voor hoog sensitieve kinderen), en heb al van meer mensen gehoord dat kinderen het heerlijk vinden om even te luisteren voor ze gaan slapen bijvoorbeeld. Ze worden door het luisteren afgeleid van wat ze allemaal hebben beleefd, uit hun innerlijke en vaak complexe wereldje getrokken. Hun zorgelijke gedachten komen even op de achtergrond te staan. Rob's stem heeft een prettig timbre, de sfeer in de verhaaltjes is positief en ze gaan dus ook met een positief gemoed slapen.
Door te luisteren naar de verhalen zullen ze de woorden ook makkelijker herkennen en voor de lezertjes die zelf lezen uit de weg gaan, zijn de boeken een hulpmiddel om lezen weer leuk te vinden!

We gaan verder met de sessie.
Waar ben je met je aandacht? Bij jezelf, bij je werkje? Of bij wat je allemaal voelt? Of bij wat je allemaal ziet en hoort? Of bij je zorgelijke gedachten? Of bij je dagdromen?
Steeds als ze weggaat met haar aandacht zeg ik vriendelijk: Waar ben je met je aandacht? En ik laat even de afbeelding zien die ik in haar map stop.

Haar schrikkerigheid is al aan het afnemen.
Omdat ze zo dagdroomt is ze meer in haar onbewuste wereldje. In haar geval, maar in het geval van veel meer kinderen die dagdromen, is het heel belangrijk dat ze positieve woorden hoort, vriendelijke gezichten ziet, een prettige sfeer ervaart. De grote mensen om haar heen hebben gelukkig begrepen dat dit haar mindere schrikkerig maakt en dat ze daardoor minder conflicten zullen hebben met haar (haar stress-reactie werd vaak als woede-uitbarsting ervaren).
Bovendien vragen ze niet meer: 'Kom je aan tafel?' want dan reageert ze niet, in haar lichte 'trance' bewustzijn neemt ze deze opdracht niet waar. Wel reageert ze op: 'Mama wil graag dat je nu aan tafel komt. Je kunt straks verder gaan met de tekening. '
De sfeer in huis is een stuk relaxter. We luisteren samen nog naar het verhaal 'Rechtvaardig' uit Karel Cavia en nemen blij afscheid.

Wat hebben wij toch leuk werk Rob en ik!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Visuele hooggevoelige kinderen en rekenen

De vakantie is voorbij en de agenda raakt langzaam weer gevuld. De trainingen gaan weer van start en de kinderen willen weer langskomen in mijn praktijk.
Mij bereikte ook al een vraag. Dit keer over rekenen en waarom hooggevoelige kinderen daar moeite mee kunnen hebben
illustratie uit Karel Cavia deel I
www.karelcavia.nl

Zelf heb ik nog een vraag als leerkracht. Mag ik die jou stellen? We zien dat veel gevoelige kinderen bij ons op school moeite hebben met rekenen. Is dit toeval (dat het toevallig veel gevoelige kinderen zijn die rekenen lastig vinden, maar het een andere reden heeft ) of is dit iets dat jij herkent en kun jij ook uitleggen hoe dit kan en hoe wij hen hierbij kunnen helpen? We zien dat de huidige manier van rekenen ( op inzicht gericht, veel verhaaltjessommen ) hun erg onzeker maakt, zo ook de cito rekenen. Hooggevoelige kinderen zijn vaak ook heel visueel. Omdat ze veel details waarnemen en ze daardoor wellicht een uitgestelde reactie hebben op visuele informatie, kan het zi…

Mijn kind ziet kleurtjes

Deze keer een vraag over het waarnemen van kleuren door een klein meisje.


Wil je ook een vraag beantwoord krijgen? 
Stel hem via: info@de-praktijk.org


De vraag deze keer is:



Mijn dochter van 8 ziet als ze gaat slapen, als ze ontspannen is met ogen dicht, groene kleurtjes, ze bewegen als een lavalamp en van buiten/boven/onder naar binnen, eerst langzaam dan steeds sneller, ze komt hierdoor heel moeilijk in slaap, ze vindt het niet eng, alleen maar vervelend. Ik ben naar de huisarts geweest maar die wist het niet, hij zou met een oogarts overleggen en mij terugbellen, maar heeft dat tot dusver niet gedaan. Dus ik denk dat het een “probleem” is van andere orde, misschien dat u wat antwoorden voor me heeft.

Je dochter is nog 'open' bij haar derde oog. Waarschijnlijk ziet ze met haar niet fysieke oog, haar eigen kleurtjes, de kleur van het hartchakra.


Kleine kinderen kunnen met het derde oog dingen zien die wij als volwassene niet meer kunnen waarnemen. Rond het zevende jaar sluit dit gebi…

Tics. Hoe erg is het?

Mijn kind heeft tics.
Vraag: mijn zoontje is 7 jaar. Hij is nog erg speels. Sinds de vakantie heeft hij tics. Ik ben eerlijk gezegd bang dat hij er niet van af komt. Wat kan ik doen?
Jonge kinderen vinden zelf nog geen goede oplossingen als ze stress ervaren. Om er toch mee om te kunnen gaan ontwikkelen ze soms tics, steeds terugkerende lichamelijke uitingen zoals oogknipperen. Ook is het mogelijk dat ze repeterende geluiden maken, zoals het schrapen van de keel, kuchen etc.  Omdat tics zo opvallend zijn, - wat van binnen wordt gevoeld, wordt immers aan de buitenkant  getoond - , zijn volwassenen nog wel eens geneigd om er veelvuldig op te reageren. Soms generen ze zich zelfs een beetje voor hun kind. Het is immers ook zichtbaar voor anderen. Dat is begrijpelijk, maar ook onhandig. Als ouders steeds reageren, geven ze het kind namelijk het gevoel iets niet te kunnen. Je eerste uitdaging is niet steeds te reageren. Zeg dus niet “Hou op!” Je kind weet immers niet hoe het moet ophouden. Bo…